ทัชมาฮาล วิหารแห่งความรัก

ทัชมาฮาลนี้เป็นอนุสรณ์สถานความรักที่เลื่องชื่อที่สุดในโลก
ตั้งอยู่ในสวนริมฝั่งแม่น้ำยมุนา ในเมืองอาครา ประเทศอินเดีย
นับเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคใหม่
ส่วนที่มีชื่อเสียงที่สุด คือ หลุมศพของพระนางมุมตัซ มาฮาล
ซึ่งถูกสร้างด้วยหินอ่อนสีขาว ศิลาแลง ประดับลวดลายเครื่องเพชร พลอย หิน
โมรา และเครื่องประดับจากมิตรประเทศ ได้รับคำรับรองว่าสร้างขึ้นด้วยสัดส่วนที่วิจิตรและงดงามที่สุด
การก่อสร้างกินเวลานานถึง 22 ปี
แต่ที่น่าตกใจมากคือ นายช่างที่ออกแบบถูกประหารชีวิต
เพื่อไม่ให้ไปออกแบบสถาปัตยกรรมใดๆ ที่สวยกว่านี้ได้อีก

ทัชมาฮาลถูกสร้างขึ้นโดยกษัตริย์อินเดียผู้มีรักมั่นคงต่อพระมเหสีของพระองค์ เจ้าชายขุร์รัม
ชึ่งต่อมาคือจักรพรรดิชาห์ เชฮาน พระราชสมภพในปี ค.ศ. 1592
พระบิดา คือ จักรพรรดิ ชาห์ ชหานชีร์ จักรพรรดิองค์ที่สี่แห่งราชวงศ์โมกุล แห่งอินเดีย
ตามตำนานกล่าวว่า เจ้าชายขุร์รัม ได้พบกับ อรชุมันท์ พานุ เพคุม ธิดาของรัฐมนตรี
เมื่อพระองค์ มีพระชนมายุ 14 พรรษา พระองค์ทรงหลงใหลและหลงรักนาง
เจ้าชายขุร์รัมจึงซื้อเพชรด้วยเงิน 10,000 รูปี และบอกแก่พระบิดาของพระองค์ว่า
พระองค์มีความประสงค์ที่จะแต่งงานกับบุตรสาวของรัฐมนตรี
พิธีอภิเษกถูกจัดขึ้นหลังจากนั้น 5 ปี ในปี ค.ศ. 1612 จากนั้นมาทั้งสองก็ไม่เคยอยู่ห่างกันอีกเลย

หลังจากที่พระเจ้าชาห์ เชฮาน ขึ้นครองราชบัลลังก์ในปี ค.ศ. 1628
พระองค์มอบความไว้วางใจแก่ อรชุมันท์ พานุ เพคุม และเรียกนางว่า มุมตัซ มาฮาล "อัญมณีแห่งราชวัง"
แต่ต่อมาในปี ค.ศ. 1631 พระมเหสีมุมตัซสิ้นพระชนม์ หลังจากให้กำเนิดทายาทองค์ที่ 14
การสิ้นพระชนม์ของพระมเหสีทำให้พระเจ้าชาห์ เชฮานโศกเศร้าอยู่ถึงสองทศวรรษ
ราชสมบัติส่วนใหญ่สูญเสียไปเพื่อการสร้างอนุสรณ์แห่งความรักของทั้งสองพระองค์

ในปี ค.ศ. 1657 พระเจ้าชาห์ เชฮานทรงพระประชวร และในปี ค.ศ. 1658
พระโอรส โอรังเซบ จับพระองค์ขัง และขึ้นครองราชบัลลังก์เเทน
พระองค์ถูกกักขังอยู่ถึง 8 ปี จนกระทั่งสวรรคตในปี ค.ศ. 1666
ตามตำนานกล่าวว่าให้วันสุดท้ายของชีวิตพระองค์ใช้เวลาทั้งวันในการจ้องมองเศษกระจก
ที่สะท้อนภาพของทัชมาฮาล และสิ้นพระชนม์ด้วยเศษกระจกในกำมือ
และต่อมาพระองค์ได้ถูกฝังในทัชมาฮาล เคียงข้างมเหสีซึ่งพระองค์ไม่เคยลืม